header photo

Wojaczek Rafał

Wiersze

Powieszony

Długo uczył się śmierci w niebie mu pisanej
Gwiazdami: wreszcie ujrzał kąpiącą się w niebie.

Umyta jego wzrokiem nieskończonym z piany
Chmur, Jungfrau już go w rękach w Alpy światła niesie.

Lecz tu kobiety jeszcze piją mu z rozporka
Choć mężowie wzbraniają nie ochrzczonym batem.

Choć rzemień celnie kazał zamknąć usta krocza,
Choć nagie kartki grzbietów już krwią zapisane.

I, ruszając gębami, dzielą się uczciwie
Tym ciałem na talerzu pobożnego głodu.

A on wciąż się uśmiecha jak wtedy, gdy życie
Uduszone uciekło z pętli horyzontu.

Wybierz wiersz:

Mini Ranking:

Ojczyzna, Powieszony, Byłem, jestem, Piosenka uliczna, Prośba, Rozstanie, Prośba (Dać mi miotłę, bym..), Na jednym rymie, Próba nowego świata, ...
zobacz ranking

Prośba, Powieszony, Na jednym rymie, Piosenka uliczna, Na imieniny Rafała Wojaczka, Próba nowego świata, Byłem, jestem, Rozstanie, ...
zobacz ranking

Ostatnio wybrane:

Próba nowego świata, Ojczyzna, Byłem, jestem, Na jednym rymie, Prośba, Prośba (Dać mi miotłę, bym..), Na imieniny Rafała Wojaczka, Rozstanie,
Zuzia - zobacz wybrane

Na imieniny Rafała Wojaczka, Rozstanie, Na jednym rymie, Ojczyzna, Piosenka uliczna, Byłem, jestem, Prośba (Dać mi miotłę, bym..), Powieszony, Prośba, Próba nowego świata,
Gustaw - zobacz wybrane

Próba nowego świata,
Leopold - zobacz wybrane